تو که باشی که کنی یا نکنی؟

 

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام به همه دوستای گل تر از گل خودم و ممنون از  این همه محبتی که دارین.

این شعر رو از دوران دانشجویی به یادگار دارم و هر بار که یه عاشق (!) می بینم که هی ناله میکنه معشوقم این جوری کرده و  اونجوری و من این طوری کردم و اون طوری، ناخودآگاه میاد تو ذهنم:

گفتم دل و جان بر سر کارت کردم
هر چیز که داشتم نثارت کردم
گفتا تو که باشی که کنی یا نکنی!
این من بودم که بی‌قرارت کردم

پی نوشت:

- این روزا مامانم بدجوری مریضه. تمام انرژی آدم گرفته میشه. خداییش این مریض داری خیلی کار سختیه.

- خدا همه مریضا رو شفا بده .

- التماس دعا یاعلی

/ 25 نظر / 37 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مهدی

سلام آپ کردم [لبخند]

لیلا

سلام عزیزم امیدوارم مادر عزیزمون زودتر حالش خوب بشه نگران نباش گلم خدا شفاش بده نازنینم [قلب][لبخند][گل]

راضیه

سلام خانوم خانوما. انشاالله که مشکل برطرف میشه و مادر بزرگوار سلامتیشو بدست میاره. خودت هم سالم و سلامت باشی همیشه![گل]

محمد جواد

سلام دوست عزیز من آپم منتظر حضورتم [گل] ممنون

محمد

________________@@@@@_______ ایشالا که زود خوب میشن لینکتون کردم با اجازه ________________@@@@@_______ ________________@@@@@_______ ________________@@@@@_______ ________________@@@@@_______ ________________@@@@@_______ ________________@@@@@_______ ________________@@@@@_______ ________________@@@@@_______ __@@@@@@@@@@@@@@_______ __@@@@@@@@@@@@@@_______ ________________________________ _________@@@@@@@____________ _____@@@@@@@@@@@_________ ___@@@@@______@@@@@_______ __@@@@@_________@@@@@_____ _@@@@@___________@@@@@____ _@@@@@___________@@@@@____ _@@@@@___________@@@@@____ __@@@@@_________@@@@@_____ ___@@@@@______@@@@@_______ ______@@@@@@@@@@@________ _________@@@@@@@____________ ________________________________ __@@@@@____________@@@@@__ ___@@@@@__________@@@@@___ ____@@@@@________@@@@@____ _____@@@@@______@@@@@_____ ______@@@@@____@@@@@______ _______@@@@@__@@@@@_______ ________@@@@@@@@@@________ _________@@@@@@@@@________ __________@@@@@@@@_________ ___________@@@@@@@_

راضیه

مرسی. خوشحالم که وبلاگ من دخالتی نداشته[چشمک]

مهدی

کار ما نيست شناسايي "راز" گل سرخ ، کار ما شايد اين است که در "افسون" گل سرخ شناور باشيم. پشت دانايي اردو بزنيم. دست در جذبه يک برگ بشوييم و سر خوان برويم. صبح ها وقتي خورشيد ، در مي آيد متولد بشويم. هيجان ها را پرواز دهيم. روي ادراک فضا ، رنگ ، صدا ، پنجره گل نم بزنيم. آسمان را بنشانيم ميان دو هجاي "هستي". ريه را از ابديت پر و خالي بکنيم. بار دانش را از دوش پرستو به زمين بگذاريم. نام را باز ستانيم از ابر، از چنار، از پشه، از تابستان. روي پاي تر باران به بلندي محبت برويم. در به روي بشر و نور و گياه و حشره باز کنيم. کار ما شايد اين است که ميان گل نيلوفر و قرن پي آواز حقيقت بدويم.

مهدی

سلام حاله مادرتون بهتره؟

لی لی

به امید بهبودی کامل[گل]